چكيده

در فرايند برنامه ريزى و مديريت شهرى، استفاده از راهبردهاى مشاركتى و رويكرد برنامه ريزى از پايين به بالا به تدريج مورد اجماع نظر برنامه ريزان و مديران شهرى قرار گرفته است. براى تحقق اين رويكرد نيازمند تعريف نظام تقسيمات خردترى است كه می توان مشارکت محله محور را به عنوان واحد پايه و محور برنامه ريزى مشاركتى در عرصه ى همگانى در شهرها قلمداد كرد. با اين وجود در تئورى هاى جديد برنامه ريزى شهرى بر نقش مردم در امور شهر و همچنين بر لزوم مشاركت در مداخله در شهرها تأكيد شده است. هدف از اين برنامه ريزى اين است كه همه ى عناصري كه در مديريت شهري مؤثر هستند بايد بتوانند به سهم خود در اين امر مشاركت كنند تا نهايتاً دستيابي به توسعه ى پايدار در شهر ميسر گردد.

این تحقیق به بررسی تمایل به مشارکت محلی و عوامل موثر برآن در میان شهروندان منطقه بیست تهران می پردازد و تلاش می کند به پرسشها پاسخ دهد: شهروندان منطقه بیست تا چه حد تمایل به مشارکت محله ای دارند و عوامل تأثیرگذار بر میزان تمایل به مشارکت محله ای کدامند؟

برای پاسخ به این پرسش ها، با بررسی ادبیات موجود در حوزه های مشارکت، چندین فرضیه با متغیرهای مستقل«تعلق محله ای، حکمروایی شهری، اعتماد اجتماعی، رضایتمندی و رسانه » تدوین شد. این پژوهش با روش توصیفی و با رویکرد کل نگر- تجزیه و هدف قیاسی انجام گرفته و جامعه آماری آن شهروندان بالای پانزده سال شهر ری و حجم نمونه طبق جدول مورگان 400 نفر بود که با روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای مطالعه شدند. برای جمع آوری اطلاعات از یک پرسشنامه ی پژوهشگر ساخته ی متشکل از 82 گویه استفاده شد و پایایی ابزار اندازه گیری با استفاده از آلفای کرونباخ برای 30 پرسشنامه (77.) جمع آوری شد که از پایایی قابل قبولی برخوردار می باشد و برای تجزیه و تحلیل داده ها از آماره های ضریب همبستگی، آزمون تی، واریانس یک سویه استفاده شد که عمده ترین نتایج آن به این قرار است.

تفاوت معنی داری بین تمایل به مشارکت و عضویت در انجمن ها و تشکل ها با متغیرهای مستقل(تعلق محله ای، حکمروایی شهری، اعتماد اجتماعی، رضایتمندی و رسانه( وجود داشت.و در پايان با توجه به مطالب ارائه شده به ارائه ى راهكارها و پيشنهادهای لازم در اين زمينه پرداخته شده است.

کلید واژه: تمایل به مشارکت، مدیریت شهری،  محله